तिमीले बन्दुक चलाउन सिकायौ
मैले कलम चलाउन सिकाए,
फरक यत्ति छ
तिमीले हत्या र हिंसा गर्न सिकायौ
मैले लेख्न र पढ्न सिकाए,
तिमीले चोर्न र लुट्न सिकायौ
मैले नङ काट्न र सिगान पुछ्न सिकाए,
फरक यत्ति छ
तिमीले स्कुलका रजिस्ट्ररहरु जलायौ
मैले त्यी त्यातिएका पानाहरु सजाए,
तिमीले कति विद्यालयहरु जलायौ
मैले हजारौं विद्यार्थीको भबिस्य बनाए,
फरक यत्ति छ
तिमीले जनताहरुलाई जङ्गलमा लैजायौ
मैले बिद्यार्थीहरुलाई स्कुलमा लैजाए,
तिमीले आतंकलाई निम्त्यायौ
मैले शान्तिलाई निम्त्याए,
फरक यत्ति छ
तिमीले मन्दिरहरु भत्कायौ
मैले सभ्यता बचाए,
तिमीले क्रान्ति भनेर कतिको घरबार बर्बाद गर्यौ
मैले समाजमा शिक्षाको दियो जलाए,
फरक यत्ति छ
तिमीले नदि तर्दै गरेको विद्यार्थीलाई ढुङ्गा हानेर बगायौ
मैले पिठ्युँ मा बोकेर विद्यार्थीलाई स्कुलमा लैजाए
(जनयुद्धका बेला शिक्षकहरुले खेपेको पीडामा आधारित)
लेखक: एम.पी जोशी, बैतडी
विगत ११ बर्षदेखि पत्रकारितामा सक्रिय लोकदर्पण मिडियाका संस्थापक/सञ्चालक लोकेन्द्र प्रसाद जोशी सामाजिक, आर्थिक, राजनीतिक लगायत समसामयिक विभिन्न विधामा कलम चलाउछन् ।
यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
भर्खरै प्रकाशित
प्रतिक्रिया